Η απώλεια δοντιών συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο γνωστικής δυσλειτουργίας και άνοιας

Ανάλυση 14 μελετών από το Rory Meyers College of Nursing του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης έδειξε ότι ο κίνδυνος αυτός δεν ήταν σημαντικός σε ηλικιωμένους με οδοντοστοιχίες.

Η απώλεια δοντιών αποτελεί παράγοντα κινδύνου για γνωστική δυσλειτουργία και άνοια και ο κίνδυνος γνωστικής εξασθένησης αυξάνεται με κάθε απώλεια δοντιών, σύμφωνα με το Rory Meyers College of Nursing στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (NYU). Ωστόσο, οι ερευνητές σημείωσαν ότι αυτός ο κίνδυνος δεν ήταν σημαντικός σε ηλικιωμένους με οδοντοστοιχίες, κάτι που υποδηλώνει ότι η έγκαιρη θεραπεία με οδοντοστοιχίες μπορεί να προστατεύσει από τη γνωστική εξασθένηση.

Περίπου ένας στους έξι ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω έχει χάσει όλα τα δόντια του, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων στις ΗΠΑ (CDC). Επίσης, προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει μια σχέση μεταξύ απώλειας δοντιών και γνωστικής εξασθένησης.

Τα δόντια που λείπουν μπορεί να οδηγήσουν σε δυσκολία στη μάσηση, κάτι που μπορεί να συμβάλει σε διατροφικές ελλείψεις ή να προωθήσει αλλαγές στον εγκέφαλο, αναφέρει το πανεπιστήμιο NYU. Ένα αυξανόμενο σώμα έρευνας επισημαίνει επίσης μια σχέση μεταξύ της νόσου των ούλων, μια κύρια αιτία απώλειας δοντιών και της γνωστικής εξασθένησης, πρόσθεσε το πανεπιστήμιο. Η απώλεια δοντιών μπορεί να αντικατοπτρίζει τα μακροπρόθεσμα κοινωνικοοικονομικά μειονεκτήματα που είναι επίσης παράγοντες κινδύνου για γνωστική εξασθένηση, ανέφερε επίσης το NYU.

«Δεδομένου του συγκλονιστικού αριθμού των ατόμων που διαγιγνώσκονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ και άνοια κάθε χρόνο και δεδομένης της ευκαιρίας να βελτιωθεί η στοματική υγεία σε όλη τη διάρκεια ζωής, είναι σημαντικό να αποκτήσουμε μια βαθύτερη κατανόηση της σχέσης μεταξύ της κακής στοματικής υγείας και της γνωστικής εξασθένησης», δήλωσε η Bei Wu, καθηγήτρια Παγκόσμιας Υγείας στο Rory Meyers College of Nursing του NYU, μια εκ των επικεφαλής της μελέτης.

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια μετα-ανάλυση χρησιμοποιώντας μελέτες απώλειας δοντιών και γνωστικής δυσλειτουργίας. Οι 14 μελέτες που περιλαμβάνονται στην ανάλυση αφορούν σε 34.074 ενήλικες και 4.689 περιπτώσεις ατόμων με μειωμένη γνωστική λειτουργία.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι ενήλικες με μεγαλύτερη απώλεια δοντιών είχαν 1,48 φορές υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης γνωστικής βλάβης και 1,28 φορές υψηλότερο κίνδυνο διάγνωσης με άνοια, ακόμη και μετά τον έλεγχο για άλλους παράγοντες.

Ωστόσο, οι ενήλικες που έχουν χάσει δόντια έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν γνωστική εξασθένηση εάν δεν έχουν οδοντοστοιχία (23,8%) σε σύγκριση με εκείνους με οδοντοστοιχία (16,9%) Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι η σχέση μεταξύ απώλειας δοντιών και γνωστικής βλάβης δεν ήταν σημαντική όταν οι συμμετέχοντες είχαν οδοντοστοιχία.

Επίσης, κατά την ανάλυση ενός υποσυνόλου οκτώ μελετών προέκυψε ότι κάθε χαμένο δόντι συσχετίστηκε με 1,4% αυξημένο κίνδυνο γνωστικής βλάβης και 1,1% αυξημένο κίνδυνο διάγνωσης με άνοια.

«Τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν τη σημασία της διατήρησης της καλής στοματικής υγείας και του ρόλου της στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας», τόνισε η Wu.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο JAMDA: The Journal of Post-Acute and Long-Term Care Medicine.